ອະທິບ-ອະທິປະ

ນ. (ປ.) ພະເຈົ້າແຜ່ນດິນ, ນາຍ, ຫົວໜ້າຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ຄຳນີ້ມັກໃຊ້ຕໍ່ທ້າຍຄຳ ດັ່ງ ນະລາທິບ, ຊະນາທິບ, ນະລາທິເບດ.