ຫຼ້ອນ

221

1 ນ. ຕົ້ນໄມ້ຕາຍຢືນ ເຫຼຶອແຕ່ແກ່ນ ເອີ້ນໄມ້ແກ່ນຫຼ້ອນ ຢ່າງວ່າ “ນຶກວ່າຕໍຄະຍູາແລ້ວແມວສີສັງມາໂຄ່ນ ນຶກວ່າແກ່ນຫຼ້ອນສັງມາປີ້ນປົ່ງໃບ” (ຜະຫຍາ).

2 ກ. ຫຼ່ອນ, ຫຼຸດ, ແກະ ເຊັ່ນ ແກະໃນໝາກຂາມ ເອີ້ນຫຼ້ອນນນໝາກຂາມ.

3 ກ. ເລັມ, ເຮັດ, ເອົາໃຫ້ໝົດ, ເລັມເອົາເປຶອກອອກໝົດ ເຫຼຶອໄວ້ແຕ່ແກ່ນ.

4 ວ. ກ້ຽງບໍ່ມີເປຶອກ ຫຼືໜັ້ງ.