ຫຸ່ຍ

192

1 ວ. ອ່ອນເພຍ, ເມືອຍໄວ, ຄົນເຖົ້າໄປມາທາງໃດ ມັກຈະອ່ອນເພຍສຽງຄາງດັງ ຫຸ່ຍໆ ດັ່ງວ່າ “ສີ່ສິບປີໄປໄຮ່ມາທອດຂາຫ້າສິບປີ ໄປນາມາທອດຫຸ່ຍ” (ປະເພນີ).

2 ກ. ຮ້ອງ, ສົ່ງສຽງຮ້ອງວັ່ງວອນ ເຊັ່ນ ຊະນີຮ້ອງຕາມປ່າໄມ້ ດັ່ງວ່າ “ສັັງຄາເຄົ້າເປັນລາງອ້ອມອີ່ນ ຊະນີຫຸ່ຍໄມ້ ຊົມດ້ວຍແຄ່ຜາ” (ຮຸ່ງ).