ງ້ວນ

1 ນ. ເສດລະອອງດອກໄມ້ ທີ່ເຜີ້ງເອົາມາກັ່ນເປັນນ້ຳຫວານ ເອີ້ນງ້ວນ, ຂີ້ງ້ວນ, ຖ້າເປັນເຜີ້ງ ເອີ້ນຂີ້ງ້ວນເຜີ້ງ ຖ້າເປັນແມງຂີ້ສູດ ເອີ້ນຂີ້ງ້ວນແມງຂີ້ສູດ.

2 ນ. ຂອງເບື່ອເມົາ, ສານໜູ, ຂອງເບື່ອເມົາເຖິງຕາຍ ເມື່ອກິນລົງໄປ ເອີ້ນງ້ວນ ຢ່າງວ່າ “ງ້ວນຂອງເບື່ອຢ່າເອົາໄວ້ໃນເຮືອນ ຄົນຕາເບືອນຢ່າເອົາເປັນພີ່ນ້ອງ ມັນຊິເປັນລ້ອງຄ້ອງຄືກ່ຽວສອງຄົມ” (ກາບປູ່).