ໄຖ່

1 ກ. ຖອນ, ຄືນ, ເອົາຊັບຂອງຕົນໄປແລກເອົາຂອງທີ່ຕົນຈຳຄົນອື່ນໄວ້, ຊື້ຄືນດັ່ງວ່າ “ຄົນດີຄືຈັ່ງນ້ອງ ຈົນຫຼືມີ ອ້າຍບໍ່ວ່າ ເປັນຂ້ອຍເພິ່ນຮ້ອຍຊັ້ນ ຊິຂັນເຂົ້າໄຖ່ເອົາ” (ຜະຫຍາ). 2 ກ. ປ່ຽນ, ແກ້ໄຂ ເຊັ່ນ ນຸ່ງຜ້າຜືນໃໝ່ ເອີ້ນໄຖ່ຜ້າ ຢ່າງວ່າ “ເຈົ້າໄຖ່ຜ້າລຸກອາບສົງສີ ຂຸນຄວານຈັດຄາດປະໂຄນຄຽນຊ້າງ” (ສິນ).