ໂຜ້

1 ວ. ໃຫ່ຍ, ຫຼາຍ, ກິນເຂົ້າໜ້ອຍ ກີນເຂົ້າຫຼາຍ ເອີ້ນກິນໂຜ້. 2 ວ. ທ້ອງຝຫ່ຍ, ທ້ອງປຸ້ງ ເອີ້ນທ້ອງໂຜ້ ທ້ອງຂີ້ໂຜ້ ກໍ່ວ່າ. 3 ວ. ມັກເວົ້າຫຼາຍ ເວົ້າບໍ່ອຳບໍ່ອາຍ ເວົ້າອອກມາໂດຍບໍ່ຢ້ານໃຜເສຍໃຈ ເອີ້ນເວົ້າໂຜ້, ປາກໂຜ້ກໍ່ວ່າ.