ແຄ້ວ

352

1 ກ. ຫຼີກ, ຜິດ, ພົ້ນໄປ,​ພາດ, ພັ້ງ ຢ່າງວ່າ “ມິຄາດແຄ້ວໂດຍດັ່ງພະອົງຝັນ ເມື່ອນັ້ນພູມີຊົມຊື່ນໃຈຈາຕ້ານ” (ສິນ).

2 ວ. ທັງແຄ້ວທັງຄົງ, ຄືທັງບໍ່ຖືກ, ບໍ່ເຂົ້າບໍ່ອອກ.