ເຫັງພັນ

ນ. ຕຳແໜ່ງມະຫາດເລັກ ຜູ້ຢູ່ໃກ້ພະລາຊາ ຫຼື ຜູ້ທີພະລາຊາຮັກ ໄວ້ເນື້ອເຊື່ອໃຈ ແລະ ໃຊ້ສ້ອຍໃນສະໄໝບູຮານ.