ເງືອດ

ກ. ການທຳທ່າວ່າຈະຟັນ ຫຼື ແທງ ຫຼືຕິ, ຍົກດາບ, ຂວານ, ງ້າວ, ພ້າ ຫຼືຄ້ອນໃຫ້ເນີ້ງລົງທາງຫຼັງ ເພື່ອຈະຕີ ຫຼື ຟັນລົງທາງໜ້າເອີ້ນເງືອດ ຢ່າງວ່າ “ແລ້ວແບກພ້າ ງ້າງເງືອດຂວານເພັດ ແຍງໄພສົນສອດສະແຫວງຫາເນື້ອ” (ສິນ).