ອືທື

224

1 ນ. ພືດປະເພດຫວ້ານຊະນິດໜຶ່ງ ມີໜໍ່ຄ້າຍໜໍ່ຂີງ ຫຼືຂ່າ ດັ່ງວ່າ “ສັບໜໍ່ຂ່າ ຖືກໜໍ່ອືທື” (ກອນ).

2 ວ. ແໜ້ນ, ເຕັມ, ຄັບຄັ່ງ, ອັ່ງເຕັມ, ດັ່ງວ່າ “ມານໝື່ນໄຄ້ຄອນແກວ່ງກຸມສັງອືທືຍັກແຍກມາຫຼາຍດ້ານ” (ສິນ).