ອວນ

240

1 ນ. ເຄື່ອງມືຫາປາຢ່າງໜຶ່ງ ສານດ້ວຍເສັ້ນປ່ານ ເຮັດເປັນຕາຄືແຫ ໃຊ້ມືຈັບລ່ອງໄປຕາມນ້ຳ.

2 ນ. (ຂ.) ນ້ອງ, ນ້ອງຮັກ ດັ່ງວ່າ “ໃນນະຄອນອ້າຍ ຊິເອົາອວນເປັນເອກລ້ຳທ່ອນທ້າວຖວາຍນ້ອງຊູ່ເຊີງ” (ສິນ).

3 ກ. ພາ, ນຳໜ້າ, ພາເຮັດ, ພາໄປ, ອວານ ກໍ່ວ່າ ດັ່ງວ່າ “ອວນແຂນຂື້ນທູນທ້າວທີ່ຢຳ” (ສິນ).