ຫຼູບ

229

1 ກ. ແລ່ນ, ເຕັ້ນ ຫຼືກະໂດດໃສ່ໂດຍແຮງດ້ວຍອາການເອົາທທາງຫົວຊົນເຂົ້າ ມີປີກ ຫຼືແຂນຂາ ຢຽດຊອຍຄືທາງຫຼັງ ດັ່ງແຫຼວຫຼູບລົງຫຍູມລູກໄກ່, ໝາ ຫຼູບໃສ່ ຄົນຮ້າຍ ເປັນຕົ້ນ.

2 ວ. ທີ່ເຕື່ອຍ ແລະ ພັບລົງ, ເຕືື່ອຍລົງຕິດລຳຕົ້ນ ເຊັ່ນ ໝາຫູຫຼູບ ຫຼືຫູຕູບ, ງ່າ ຫຼືໃບໄມ້ຫຼູບຕິດລຳຕິດຕົ້ນ.