ຫົນ

232

1 ນ. ທິດ, ທາງ, ຄັ້ງ, ເທື່ອ, ເວລາ ເຊັ່ນ ທາງເໜືອ ເອີ້ນຫົນເໜືອ, ທິດໃຕ້ ເອີ້ນຫົນໃຕ້ ດັ່ງວ່າ “ຮວາຍມົນໂອມແອ່ວ ພະໂຍມຍັງຟ້າ ແຍງຫົນຫ້ອງກະໄດ້ທອງ ເທວະດາ” (ສິນ).

2 ກ. ຖອຍ, ກັບຄືນ ເຊັ່ນ ຮົບເລວບໍ່ຖອຍຮຽກ ສູ້ບໍ່ຫົນ ດັ່ງວ່າ “ພ້ອມພວກສູ້ບາທ້າວບໍ່ຫົນ” (ໜ້າຜາກ.)