ຫັກ

ກ. ພັບງໍເຂົ້າ ຫຼືເຮັດໃຫ້ພັບໃຫ້ງໍ ເພືອໃຫ້ຂາດ ຫຼື ຫຼຸດອອກຈາກກັນ, ທົບຕ່າວ ຫຼື ທົບຫຼົບໄປຫຼົບມາ ເພື່ອໃຫ້ຂາດ ເຊັ່ນ ຫັກຂາກົບ ຫັກຂາຂຽວ ເປັນຕົ້ນ.