ສົນ

1 ນ. (ປ.) ມືຊ້າງ, ສາຍປ່າ ໝູ່ໄມ້ໄພສົນ, ປ່າຕຶບດົງໜ້າ. 2 ວ. ສັບສອດກັນຢ່າງໝັ້ນໜຽວ ເຊັ່ນ: ໄມເສົນ,​ສັບສອດກັນຫຍຸ້ງເຫຍີງ ເຊັ່ນ ໄໝຫຍຸ້ງ. 3 ນ. (ປ.) ໜັງສືຕຳລາຮຽຮ ໄວຍາກອນປາລີ ຜູກໜຶ່ງ ໃນຄຳພີມູລະກັດຈາຍະນະ ວ່າດ້ວຍຕົວອັກສອນ ແລະ ການຕໍ່ຕົວອັກສອນເຂົ້າກັນ. 4 ນ. ຊື່ພັນໄມ້ຊະນິດໜຶ່ງ ຮຽກ ຕົ້ນສົນ. 5 ກ. ສອດ, ຮ້ອຍ ເຊັ່ນ: ເຈາະດັງງົວ ຫຼື ຄວາຍ ແລ້ວເອົາເຊືອກເຄົາ ຮ້ອຍໃສ່ຮຽກວ່າ ສົນເຄົາຄວາຍ ຫຼື ສົນເຄົາງົວ. 6 ວ. ໜ້າທຶບ, ຫຍຸ້ງເຫຍີງ ເຊັ່ນ: ໜາມສົນ,​ ປ່າສົນ.