ສິລະປະປະຍຸກ

ນ. (ປ. ສ.) ກຳມະວິທີໃນການນຳເອົາທິດສະດີ ແລະ ຫຼັກການທາງສິລະປະ ໄປໃຊ້ໃນພາກປະຕິບັດ ເພື່ອພັດທະນາສິລະປະ ໃຫ້ມີຄວາມງາມ ຫຼື ເປັນປະໂຫຍດ ແກ່ສັງຄົມຍິ່ງຂຶ້ນ ເຊັ່ນ: ການອອກແບບເຄື່ອງແຕ່ງກາຍ.