ສວນ

1 ນ. ບໍລິເວນທີ່ລ້ອມຮົ້ວໄວ້ ສຳລັບປູກຜັກ ແລະ ໝາກໄມ້ຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ສວນພ້າວ, ສວນຕານ,​ ສວນແຕງ ດັ່ງວ່າ “ຟັງຍິນເພງ ພານເບື້ອງພະໂຍມບົນກ້ຽວກ່ອມ ເລັງ ຕ່າວໃຕ້ ສວນສົ້ມຍ່າຍຍາວ” (ສິນໄຊ). 2 ນ. ຍ່າງສວນທາງກັນ, ສັບສົນ. 3 ກ. (ຂ.) ຫົວ ດັ່ງວ່າ “ສຽງສວນພ້ອມ ສຽງຫົວຫຸມປາກ”. 4 ກ. ສືບສວນ,​ ໄຕ່ສວນ.