ບົ່ມ

1 ກ. ເຮັດໃຫ້ສຸກ ດ້ວຍຄວາມອົບອຸ່ນ ເຊັ່ນ ບົ່ໝາກຂຽບ, ບົ່ມໝາກຫຸ່ງ ດັ່ງວ່າ “ສຸກຄາຕົ້ນບໍ່ປານຝານຫົວບົ່ມ ເພິ່ນບົ່ມໃຫ້ ບໍ່ປານເຈົ້າບົ່ມເອງ” (ຜະຫຍາ). 2 ກ. ບົດ, ບັງ ດັ່ງວ່າ “ຄັວນຄັ່ງຟ້າ ດູເບື້ອງບົ່ມຝົນ” (ສິນ).