ບັນ

1 ກ. ນອນ, ເປັນຄຳຫຍ້ມາຈາກບັນທົມ ດັ່ງວ່າ “ມືທວຍຮັດໂຮບນາງເຝື້ອຝັ້ນສອງສະຫງວນກົ້ວກົມກືນກິນກິ່ນໜ້າຕໍ່ໜ້າ ຊົບສະບັ້ນກ່ອມບັນ” (ຮຸ່ງ). 2 ນ. (ປ.) ໜັງສື ເຊັ່ນບັນນະສານ ໜັງສືລາຊະການ, ໃບໄມ້ ເຊັ່ນ ບັນນະສາລາບ່ອນພັກພາອາໄສ ມຸງດ້ວຍໃບໄມ້.