ຕະພານ

ນ. ຂົວ, ສະພານ, ສິ່ງທີ່ສ້າງຂຶ້ນສຳລັບຂ້າມແມ່ນ້ຳ ເຮັດດ້ວຍໄມ້ແກ່ນ, ເຮັດດ້ວຍເຫຼັກ ແລະ ຊິມັງ ດັ່ງວ່າ “ແຕ່ນັ້ນ ເມືອງສອງກ້ຳເປັນຕະພານທຽວທ່ອງ ພະແມ່ເຈົ້າບຸນກວ້າງແຜ່ຜາຍ” (ສິນ).