ດັ້ງ

1 ນ. ໄມ້ເຄື່ອງເຮືອນທີ່ຕົ້ງຈາກກາງຂື່ຂື້ນໄປຄໍ້າອົກໄກ່ ເອີ້ນ ເສາດັັ້ງ ດັ່ງວ່າ “ຖັນທີ່ອາມພາມພຸ້ນ ພິລາລະວັງໄຂ່ວຫຼັງໃຫຍ່ກວ້າງພັນດັ້ງທູບຊອນ” (ສິນ). 2 ນ. ຊື່ດາວຈຳພວກໜຶ່ງ ມີສາມໜວ່ຍ ເອີ້ນດາວດັ້ງ ຢ່າງວ່າ “ງາມສອນລອນດາວດັ້ງດາວໝູຊັງຂື້ນຫົວຄໍ່າ” (ກອນ). 3 ນ. ເຄື່ອງປ້ອງກັນອາວຸດແນວໜຶ່ງຮູບຄືກ້ວຍ ໃຊ້ແຂນສອດ ເອີ້ນດັ້ງຮາ.