ຊອດ

1 ນ. ຊື່ຕົ້ນໄມ້ແນວໜຶ່ງ ຈຳພວກໄມ້ໄຜ່ ຫຼໄມ້ປອ່ງລຳນອ້ຍ ຕາມລຳມີຄາຍຫຼາຍເອີ້ນໄມ້ຊອດ. 2 ກ. ເປັນປອ່ງ, ເປັນຮູເຖິງກັນທັງສອງຂ້າງ ດັ່ງວ່າ “ຄັນບໍ່ໄຂລະຫັດໃຫ້ບໍ່ເຫັນແປວນ້ຳຊອດ ຄັນບໍ່ເປີດຜ້າກັ້ງບໍ່ເຫັນດົ້ວຍອດຕອງ” (ຜະຫຍາ). 3 ກ. ເຫັນແຈ້ງ: ເຫັນແຈ້ງດວ້ຍປັນຍາ. 4 ວ. ພົ້ນອອກ, ເຖິງ ເຊັ່ນ ບໍ່ເຫັນຊອດມາເປັນຕົ້ນ ດັ່ງວ່າ “ດົງຂວາງຂັນສັງທອງທຽວຊອດ” (ສິນ). 5 ວ. ເຄິ່ງຊາດ, ເຊັ່ນພໍ່ ແລະແມ່ ເປັນຄົນລະຊາດ ລູກເກີດມາເອີ້ນວ່າລູກຊອດ. 6 ກ. ຕະຫຼອດ, ແຕ່ຫົວຄ່ຳຮອດແຈ້ງໝາຍຄວາມວ່າ ຢູ່ຊອດແຈ້ງ ດັ່ງວ່າ: “ພາມກໍ່ນອນເທິງຫ້າງເຕັມຕາຊອດຮຸ່ງຜູກອອ່ນນອ້ຍສອງເຈົ້າຢູ່ດິນ” (ເວດ).