ງ້ວນດິນ

ນ. ດິນທີ່ມີກິ່ນຫອມ ກິນໄດ້, ເປັນເລື່ອງຂອງຄົນບູຮານ ເວົ້າໄວ້ໃນໜັງສືປະຖົມມະກັບ.