ງາມ

ວ. ຈົບ, ດີ, ເປັນຕາໜ້າຮັກ, ບໍລິສຸດ, ຄົນທີ່ມີລັກສະນະງາມ ໜ້າຮັກ ແລະ ບໍລິສຸດ ເອີ້ນຄົນງາມ. ງາມແຕ່ຕົນໂຕ ຈິດໃຈບໍ່ງາມ ເອີ້ນງາມແຕ່ຮູບ ຈູບບໍ່ຫອມ ເຂົ້າງາມເພາະນ້ຳມີ ຢ່າງວ່າ ງາມແຕ່ເຂົ້າ ເຮັດນາແຄມເໝືອງ, ເມືອງງາມເພາະມີເຈົ້າເມືອງຜູ້ດຽວ ຢ່າງວ່າ “ງາມແຕ່ເມືອງມີເຈົ້າຜູ້ໜຶ່ງ” ງາມເພາະຕົບແຕ່ງ ຢ່າງວ່າ “ໄກ່ງາມເພາະຂົນ ຄົນງາມເພາະແຕ່ງ” (ພາສິດ), “ແລ້ວນຸ່ງຜ້າຜືນອາດທະລົງໂສມ ສັງວານປະດັບຄາດຄຽນງາມລົ້ນ” (ສິນ).