ຄຳເຝືອນ

ນ. ຄວາມຮັກ, ຄວາມອາໄລ ຢ່າງວ່າ “ພະບາດເຈົ້າຄ່ອຍກ່າວຄຳເຝືອນ” (ຮຸ່ງ).