ກຸຍ

253

1 ວ. ເໝັນ, ສາບ, ກິ່ນຄີງຄົນທີ່ບໍ່ອາບນ້ຳເອີ້ນ ເໝັນສາບ, ເໝັນກຸຍ, ເໝັນຄາວ ກໍ່ວ່າ “ມັນກໍ່ກົ້ວກິ່ນແກ້ວ ກຸບສາບຄາວຄົນນ້ອງເອີຍ ຍັງມີໃຜມາກາຍທ່ອງທຽວທາງນີ້ນັ້ນບໍ ຮູ້ວ່າພົງສາເຊື້ອ ແນວນາມດັ້ນຮອດ ຊະຊ່ອນໜ້າຖະໜອມໄວ້ທີ່ໃດນັ້ນເດ” (ສິນ).

2 ນ. ຊື່ຄົນລາວເຜົ່າໜຶ່ງ ຢູ່ທາງພາກເໜືອຂອງລາວ ທາງແຂວງບໍ່ດກ້ວ, ແຂວງຫຼວງນ້ຳທາ ເປັນເຜົ່າທີ່ຢູ່ສູງທີ່ສຸດ ເອີ້ນ ເຜົ່າກຸຍ.