ເອື້ອມ

301

1 ກ.​ ຢື້ເຖິງ, ຮຽງ, ທຽມ, ມັກສູງ ດັ່ງວ່າ “ຕາບໄປຖ່ອງຖະໝັດເອື້ອມສະເໝນທອງທຽວທ່ອງຍາມໃດ ຈັກໄຄ່ຄອຍຄາດຢື້ຢຽມຫ້ອມຫອບພະຈັນ” (ລຶບ).

2 ກ.​ ອາການລົມທັ່ງອອກຈາກຮູຄໍ ມີສຽງດັງ.