ເປືອງ

1 ວ. ໝົດ, ແກ່ມໃຊ້, ແກ່ມກິນ ດັ່ງວ່າ “ຄົນບໍ່ດີນີ້ ຈຳໜີຢ່າເປັນຫ່ວງ ຢູ່ໄດ້ກໍ່ຍາກຫຍຸ້ງ ເປືອງເຂົ້າແກ່ມກິນ” (ກອນ). 2 ວ. ໄວ, ຮີບຮ້ອນ, ຟັ່ງຟ້າວ ດັ່ງວ່າ “ວັນນີ້ກູຈັກດາສອນໃຊ້ປູນເປືອງໄປປ່າວ ໃຫ້ພໍ່ຕຽມໝູ່ໄວ້ ວັນໜ້າຈິ່ງຄອຍພໍ່ເອີຍ” (ສິນ).