ຫຼາບ

434

1 ກ. ເຂັດ, ຢ້ານ, ກົວ, ຍອມ ເຊັ່ນ ຄົນທຳຜິດ ແລ້ວລົງໂທດຢ່າງນັກ ຄົນບູຮ້ານໃຊ້ໄມ້ໜິບຂະມັັບທັບເລັບ ຫຼືຕີດ້ວຍຫວາຍ ເອີ້ນ ເຮັດໃຫ້ຫຼາບ ຢ່າງວ່າ “ພໍແຕ່ຕີນາບໃຫ້ມັນຫຼາບເກງກົວສະໜ່ອຍເນີ” (ສິນ).

2 ນ. ແຜ່ນເງີນ ແລະ ແຜ່ນຄຳ ທີ່ເຈົ້າສັດທາ ຫຼືເຈົ້າບ້ານເຈົ້າເມືອງ ເຮົດຂື້ນໃສ່ກອງຫົດ ເພື່ອຫົດສົງພະພິຂຸທີ່ມີອາຍຸພົນສາ ແລະ ມີຄວາມຮູ້ສົມຄວາມທີ່ຈະປົກຄອງພະສົງສະເນນໄດ້ ເອີ້ນ ຫຼາບ ຫຼາບມີສອງແນວຄືວ ຫຼາບເງິນ ແລະ ຫຼາບຄຳ.