ຫູຸມພັນ-ຫຸມແພງ

ນ. ຕຳແໜ່ງມະຫາດເລັກຜູ້ຢູ່ໃກ້ພະລາຊາ ຫຼື ຜູ້ທີ່ພະລາຊາຮັກໄວ້ເນື້ອເຊື່ອໃຈ ແລະ ໃຊ້ສອຍໃນສະໄໝບູຮານ.